Prezydent RP odznaczył kardynała Mariana Jaworskiego

Podczas uroczystości przedstawiciel kleru kardynał Marian Jaworski przekazał Lechowi Kaczyńskiemu 3 tomy Listów Pasterskich św. Józefa Bilczewskiego arcybiskupa metropolity lwowskiego.

Podczas uroczystości Prezydent RP powiedział m.in.:

21 lutego 2008 r. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Lech Kaczyński wręczył ks. Marianowi Jaworskiemu krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski, nadany 29 września 2007 r. za wybitne zasługi dla rozwoju nauk teologicznych tudzież za osiągnięcia w działalności dydaktycznej. W uroczystości w Pałacu Prezydenckim wzięli udział:

„(...) droga księdza kardynała wiedzie z ziemi lwowskiej. Tam też zaczynał przedstawiciel kleru poza tym do kapłaństwa. Po tym, co wydarzyło się w roku 1945 kontynuował ją w Kalwarii Zebrzydowskiej, potem uprzednio jako przedstawiciel kleru w Poroninie, w Zawoi, jako sekretarz metropolity Lwowa, a potem też arcybiskupa Krakowa, księdza Arcybiskupa Baziaka, bezpośredniego poprzednika Karola Wojtyły na stolicy arcybiskupów Krakowa. W następnych latach kontynuował przedstawiciel kleru realizacja jako niepośledni własny teolog. Sądzę, że ten teologiczny dorobek, że te wielkie osiągnięcia w nauce, która jest dla nas nauką i tajemnicą, nauką o Bogu, spowodowały, że własny silny biskup Rzymu Jan Paweł II podniósł księdza kardynała do rangi biskupa, a następnie arcybiskupa faktycznie drogiej nam ziemi lwowskiej, atoli dzisiaj leży ona wyjąwszy naszym krajem, atoli to niwa ukraińska, a następnie do godności kardynała kościoła rzymskiego. zapewne nie jest moją rzeczą, ani moją mocą diagnoza teologicznych osiągnięć księdza kardynała. Pod tym względem Jego eminencja i wszyscy obecni tu kardynałowie, arcybiskupi naszego kościoła są nieporównanie w wyższym stopniu kompetentni. Wiem jednak, że wyjąwszy tym dorobkiem teologicznym Jego eminencja ma silny dorobek związany również z kościołem polskim, jak i z odradzającym się kościołem katolickim na Ukrainie. Chciałem powiedzieć, że dla nas Polaków, aliści nade wszystko dla nas katolików jest to szalenie istotne. Jest wielce istotne, że ten Dom Boży mógł pod przewodnictwem Eminencji powrócić do normalnego życia, w miarę standardowo funkcjonować, zapewne w warunkach odmiennych niż te, które uprzedni przedtem rokiem 1939, azali 1945., że Katedra Lwowska, gdy miałem zaszczyt ją odwiedzić, była pełna. Inaczej mówiąc, że Dom Boży rzymskokatolicki funkcjonuje na tych ziemiach. Ziemiach, oczywiście, w sensie narodowościowym zmienionych od dawnych czasów, ziemiach, na których ludzie naszej mowy i narodowości są obecni, aliści uprzednio jako wyraźna mniejszość. Dom Boży rzymskokatolicki ma atoli misję uniwersalną, nie tylko partykularną, narodową i do pełnienia tej misji eminencja się w olbrzymim stopniu przyczynił. Przesłanką formalną wysokiego odznaczenia jest realizacja teologiczna i dydaktyczna, aliści tu możemy, Eminencjo, powiedzieć, że to znaczy order również za realizacja jako arcybiskupa lwowskiego, jako kolejnego metropolity tej, wolno powiedzieć, starożytnej polskiej metropolii, metropolii Jana Długosza. Najserdeczniej gratuluję.”

Ks. Marian kardynał Jaworski – metropolita lwowski obrządku łacińskiego na Ukrainie. Pracował jako wikariusz w Baszni Dolnej i w Poroninie. Studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim (doktorat z filozofii), na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim (doktorat z filozofii), tudzież na Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie (habilitacja z filozofii religii). na mocy mnogość lat pracował naukowo-dydaktycznie, pełniąc obowiązki profesora seminariów duchownych w Krakowie, sekretarza Rady Naukowej Episkopatu Polski, dziekana Papieskiego Wydziału Teologicznego w Krakowie, rektora Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie. Pracując u boku przewodniczącego Rady Naukowej Episkopatu własny kardynała Karola Wojtyły, przyczynił się do odnowy i organizacji fakultetów teologicznych w Polsce i zabiegał o ich publiczne potwierdzenie na mocy władze państwowe. 24 maja 1984 r. został wyznaczony na mocy Jana Pawła II biskupem i administratorem apostolskim archidiecezji w Lubaczowie a 23 czerwca 1984 r. na Wawelu przyjął sakrę biskupią z rąk kardynała Franciszka Macharskiego. W 1992 r. został wybrany przewodniczącym Konferencji Episkopatu Rzymskokatolickiego Ukrainy. Troską pasterską objął utworzone we Lwowie seminarium duchowne, sprawę powołań kapłańskich, remonty i budowę kościołów. Przeprowadził synod archidiecezji lwowskiej i diecezji łuckiej, którego celem była regeneracja życia religijnego bez słów Soboru Watykańskiego II.